تاریخ انتشار : یکشنبه 9 فوریه 2020 - 5:20

در جنگ نرم فرهنگی؛ حجاب علیه حجاب 

در جنگ نرم فرهنگی؛ حجاب علیه حجاب 
استکبار در قرن اخیر با سیاسی جلوه دادن مساله حجاب، با طرح «حجاب علیه حجاب» جنگ نرم فرهنگی را علیه زنان مسلمان به ویژه در عصر انقلاب اسلامی ایران به راه انداخته است.

لباس پارسی؛ در این نوشتار،‌ پس از بررسی اجمالی فطری بودن گرایش به‌پوشش،‌ به‌بحث درباره حجاب زن مسلمان و چگونگی آن از دیدگاه قرآن پرداخته شده و به مؤیدات نقلی و تاریخی استناد گردیده است.‌ پس از بیان ضرورت حجاب،‌که برای رسیدن به امنیت و کاهش بحران‌های روحی ضروری است،‌علل کم توجهی به این توصیه اسلامی در جامعه توضیح داده شده است که از جمله آن‌ها، ضعف ایمان، ابراز شخصیت، فساد محیط و تهاجم فرهنگی است.پوشش بانوان از مسائل مهمی است‌که از جنبه‌های گوناگون قابل بررسی و ملاحظه است. آفرینش لباس و پوشش به تناسب ویژگی‌های جسمی و روحی بشر و روی آوردن فطری انسان به‌آن یکی از نعمت‌ها و هدایای الهی محسوب می‌شود و دین اسلام به این امر توجه ویژه‌ای داشته است. قرآن کریم برهنگی و کنارگذاشتن لباس را به عنوان دامی که شیطان آن را در مسیر انسان گسترانده است، معرفی کرده و آن را مخالف فطرت بشر می‌داند.

در بیشتر ملت ها و ادیان، حجاب در بین زنان وجود داشته است، هر چند در طول تاریخ، فراز و نشیب های زیادی را طی کرده و گاهی با اعمال سلیقه حاکمان، تشدید یا تخفیف یافته است، ولی هیچگاه به طور کامل از بین نرفته است.

دانشمندان، تاریخ حجاب و پوشش زن را به دوران ما قبل از تاریخ و عصر حجر نسبت می دهند،  مولف کتاب «زن در آینه تاریخ» پس از طرح مفصل علل و عوامل تاریخی حجاب، می‌ نویسد: با توجه به علل ذکر شده و بررسی آثار و نقوش به دست آمده، پیدایش حجاب به دوران پیش از مذاهب مربوط می شود.

زنان در مشرق زمین، پوششی محکم‌ تر و کامل‌ تر از زنان غربی داشته و دارند و همین نشانگر این است که نگاه مردمان نسبت به زن در سرزمینی چون ایران متفاوت از دیدگاه سرزمین های غربی به مقوله «زن» بوده است؛ پوشش زنان در ایران باستان نشان می ‌دهد که حجاب زنان ایرانی، حتی قبل از ورود اسلام به ایران، حجابی کامل و در جهان باستان منحصر به فرد بود.

حجاب در لغت، به معنای پوشش، پرده و حاجب به کار رفته، همچنین نامی است برای آنچه به وسیله آن خود را می‌پوشانندوآنچه میان دو چیز حایل گردد نیز «حجاب» نامیده می‌شود. کلام خداوند متعال که می‌فرماید: «و مِن بَیننا و بَینکَ حجابٌ.» نیز بدین معناست؛ یعنی میان ما و شما حاجز و فاصله‌ای در نحله و دین وجود دارد.
در کتب لغت فارسی نیز برای واژه «حجاب» این معانی آمده‌اند: پرده، ستر، نقابی که زنان چهره خود را بدان می‌پوشانند، روی‌بند، برقع، چادری که زنان سرتاپای خود را بدان می‌پوشانند. در زبان انگلیسی، ریشه و مصدر واژه Dress یعنی لباس، کلمه Directus است که به معنای مستقیم نمودن و مرتب و منظم کردن، آراستن و زینت‌دادن می‌باشد.

ممکن است این تفاوت معنایی در زبان‌ها و فرهنگ‌های گوناگون ناشی از نقش‌ها و کارکردهای متعدد لباس و پوشش باشد؛ زیرا لباس و پوشش از یک سو، انسان را از سرما و گرما و آسیب‌های ناشی از آن حفظ می‌کند و از سوی دیگر، با پوشش جسم، آن را از انظار پنهان داشته، در جهت حفظ عفت به آدمی کمک می‌کند و علاوه بر این‌ها، به انسان آراستگی، زیبایی و وقار می‌بخشد.

بنابراین، حجاب در جامعه مرز ایجاد می‌کند تا زن و مرد به راحتی وظیفه خود را انجام دهند؛
همانگونه که حجاب زنان در مسیحیت، امری واجب به شمار می ‌آمده است، «جرجی زیدان»، دانشمند مسیحی در این ‌باره می ‌گوید:اگر مقصود از حجاب، پوشانیدن تن و بدن است، این وضع، قبل از اسلام و حتی پیش از ظهور دین مسیح، معمول بوده است و آثار آن هنوز در خود اروپا باقی مانده است.

مسیحیت نه تنها احکام دین یهود در مورد حجاب زنان را تغییر نداده و قوانین شدید آن را استمرار بخشیده است، بلکه در برخی موارد، قدم را فراتر نهاده و با تاکید بیشتری وجوب حجاب را مطرح ساخته است، زیرا در شریعت یهود، تشکیل خانواده و ازدواج، امری مقدس به‌شمار می‌رفت و حتی در کتاب «تاریخ تمدن» ویل دورانت، آمده است که: «ازدواج در سن ۲۰ سالگی اجباری بود،‌اما از دیدگاه مسیحیت که تجرد، مقدس شمرده شده است،‌جای هیچ شبهه‌ای باقی نخواهد ماند که برای از بین رفتن تحریک و تهییج، این مکتب، زنان را به رعایت پوشش کامل و دوری از آرایش و تزیین، به صورت شدیدتری فراخوانده است».

در این ارتباط، نگاهی به «انجیل» می‏‌اندازیم: «و همچنین زنان خویشتن را بیارایند به لباس مزین به حیا و پرهیز، نه به زلف‏‌ ها و طلا و مروارید و رخت گران‏ بها، بلکه چنانکه زنانی را می ‏‌شاید که دعوای دینداری می ‏‌کند به اعمال صالحه ».همچنین درباره وقار و امین بودن زن می‏‌خوانیم: «و به همین گونه زنان نیز باید با وقار باشند و نه غیبت ‌گو؛ بلکه هوشیار و در هر امری امین».

حجاب به یک مساله و ابزار برای فشار سیاسی علیه دولت و ملت مبدل شده است و در سال های اخیر نیز، مطرح کردن حجاب اختیاری و علم کردن روسری های سفید در «چهارشنبه سفید» که از بیرون کشور، مدیریت می شود، نشان از تلاش های استکبار برای سیاسی کردن این واجب شرعی و اسلامی است.حاکم کردن بی بند و باری در جامعه را یکی از مصادیق تهاجم فرهنگی دشمن و از اهداف دشمنان مدگرایی است، دشمن تلاش می کند تا با شبکه های ماهواره ای و تبلیغ لباس های نامناسب زمینه بدحجابی را در جامعه اسلامی ایران ترویج دهد.دشمن می‌ خواهد با ترویج آزادی‌ های بی حد و حصر، ایمان و ارزش ‌های دینی را دچار تزلزل کند و اعتقادات نسل جوان را از بین ببرد.

عمل به این امر الهی در داخل خانه‌ها به خود شخص ربط دارد اما اقدام به مخالفت با حجاب و اقدام به بی حجابی در اجتماع منافی احکام اسلامی بوده و برخورد با آن ضروری است،افرادی که با حجاب در جامعه مخالفت می کنند،عملا با رویکردی فمنیستی و جنسیت گرایانه دنبال برابری جسمی  زن و مرد هستند بدون آنکه درک کنند زن و مرد عملا در ساختار روحی و ذاتی برابری دارنند و عفاف و حجاب پایه و اساس اصول مشترک انسانیت است نه جنسیت.

عفاف و حجاب فاصله‌ بین سلیقه‌ فردی و حق در جامعه در مورد عفاف و حجاب باید گفت ؛اگر قوانین جامعه خلاف فطرت انسانی باشد، باید در مقابل آن حرکتی جدی اعمال شده و نواقص اصلاح شود، اما اگر مطابق با نیازها و وجود انسانی باشد باید علاوه بر صیانت، فرصت جولان علیه آن را نیز گرفت و هر قدر اخلاقیات در جامعه رشد بیشتری داشته باشد، خود “فرد” ضمانت اجرایی حقوق اجتماعی می ‌شود، در مقابل، هر چه جامعه دچار انواع تلاطمات باشد باید دقت‌های لازم اعمال شود تا قوانین دقیق و جزیی بوده و ضمانت اجرایی داشته باشد.

بنابراین، متداول بودن حجاب در میان ملل گوناگون با آنکه دارای عقاید، مذاهب و شرایط جغرافیایی متفاوتی بوده‌اند، نشانگر آن است که تمایل به پوشش و حجاب از فطرت درونی انسان سرچشمه می‌گیرد، نه از تمدن، فرهنگ یا عقاید مذهبی.

صرف چادر سرکردن رعایت عفاف و حجاب نیست، در عصر ما مدل‌های مختلفی از چادر آمده که کارکرد پوشش کامل چادر را از دست داده است و فقط اسم چادر و دلخوشی برای برخی دختران خانواده‌های مذهبی شده که بتوانند خانواده مذهبی خود را راضی کنند. چادر باید به گونه‌ای باشد که در زیر آن روسری و پیراهنی که بر تن دارند به عنوان یک پوشش محرک از نظر تنگی و رنگ تلقی نشود؛ جلوه نمایی برخی از دختران در فضای مجازی به اصطلاح چادری از بلایای عصر ما شده است که باید مورد توجه خانواده‌ها باشد.در قرآن همانند زنان برای مردان نیز دستور حفظ عفاف و حجاب آمده است؛ مردان هم باید طوری انتخاب پوشش کنند تا باعث توجه نظر افراد جامعه به برجستگی‌های جنسی نشود؛ بسیاری از پوشش‌ها، پیرایش‌ها و آرایش‌های حضور مردان در جامعه قطعا مورد تایید اسلام نیست و حرمت فقهی رعایت نمی‌شود.

مشکل از آنجا شروع می‌شود که ما بعد از انقلاب در حوزه پوشش های ایرانی اسلامی کار نکردیم. متولیان این امر از جمله اتحادیه ها و مجامع عمومی صنفی به هر دلیل در این رابطه فعالیت نکردند. کمرنگ شدن لباس ایرانی اسلامی تهدیدی برای نسل آینده بوده و این نگرانی تاحدودی وجود داشت و اکنون در اجتماع با ‌این بازخورد مواجه هستیم و در آینده نزدیک به دلیل عدم پیشبرد کار فرهنگی و فراموشی فقدان موجودیت جوانان معضلات خاصی اعم از عدم فرهنگ سازی عفاف و حجاب، اعتیاد و پایین آمدن سن فساد و فحشا و عدم کار فرهنگی اصولی جوانان دهه ۷۰ به بعد عملا نسلی متفاوت با آنچه در تصور رعایت شئونات اسلامی در مدینه فاضله می دانستیم خواهیم دید و مقصر اصلی تمام ارکان اجرایی کشور هستند،‌به عنوان مثال: اتحادیه‌ها تاکنون فقط برای صدور جواز،‌گرفتن حق عضویت وساماندهی مشکلات صنفی محدود شده اند و بنیاد مد و لباس ایرانی اسلامی نیز به صرف صدور مجوز برگزاری نمایشگاه های دولتی و خصوصی بسنده کرده است و تحرکی برای بخش فرهنگی و مد ایرانی اسلامی نداشته اند.

از طرفی تقریبا تعداد ۲۶ دستگاه رسمی در بحث عفاف و حجاب وظیفه دارند. باید دنبال شود آیا هر دستگاهی وظیفه خودش را انجام می دهد یا نه؟ آیا دستگاه های مسئول تنها برای ارائه گزارش عملکرد، مصوبات را اجرا می کنند؟ مردم باید در این زمینه از همه نهادها و دستگاه ها مطالبه کنند.

زیاده آشکار است، هر مقدار به موضوع حجاب پرداخته شود باعث افزایش آرامش و ارتقای امنیت در جامعه خواهد شد، رعایت عفاف و حجاب در مرحله اول برای خود فرد مفید است و مربوط به جنس خاص و قومیت خاص و جغرافیای خاص نیست.

باید اعتراف کنیم اگر با همین روش پیش برویم در جنگ فرهنگی مغلوب خواهیم شد.بی‌توجهی به حجاب رسمی از سوی مردم٬‌از اینکه دختران ایرانی عکس‌های خود را در شبکه‌های اجتماعی منتشر می‌کنند و در خیابان‌ها با پوشش متعارف ظاهر می شوند،ممیزی فیلم‌ها با «تساهل و تسامح» انجام می شود «کم کم حجاب شل‌تر» شد و با وجود صرف هزینه‌های کلان برای ترویج سبک زندگی دولتی در ایران٬ نیم بیشتری از جوانان و به ویژه زنان بدون توجه به‌توصیه‌ها ،شیوه زندگی دیگری که کاملا با تبلیغات رسمی ایرانی اسلامی در تضاد است را برگزیده‌اند.

در پایان باید اذعان کرد همه دستگاهها، وزارتخانه ها و دوایر دولتی نسبت به مساله عفاف و حجاب مسؤلند چون اکنون عفاف و حجای معطوف به چادر نیست بلکه نسبت به کل اجتماع تسرعی پیدا کرده و تهاجم فرهنگی غرب و نابودی غنای فرهنگی ایرانی اسلامی  به نابودی اجتماع و کانون خانواده و نابودی جوانان ایران اسلامی خواهد رسید.

ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : ۰
  • نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
  • نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.