تاریخ انتشار : پنجشنبه ۲۷ خرداد ۱۴۰۰ - ۳:۵۰

لباس های سنتی زنان ایرانی

لباس های سنتی زنان ایرانی
لباس های سنتی در زمره ی بازرترین نماد فرهنگی کشور بوده در این میان لباس های سنتی زنان ایرانی نیز بسیار متنوع هستند و هر کدام قصه ای برای گفتن دارند

هر قوم و کشوری بر روی زمین، لباسی مخصوص به خود را دارد. درست است که این روزها بیش از ۷۰ درصد مردم در سراسر جهان، لباس هایی شبیه به هم و در مدل های گوناگون می پوشند اما نمی توان که این حقیقت را نادیده گرفت که هر قوم و ملتی لباس های خاص خودش را دارد. لباس های کابویی، لباس بلوچی، لباس های مخصوص اسکاتلندی، دشداشه، کیمونو و یک لیست بی پایان از این لباس ها وجود دارد که ما می توانیم برای شما نام ببریم و تابلوئی فرهنگی هر ملتی را با آن ها برای شما به نمایش بگذاریم اما، لباس های سنتی زنان ایرانی در بین این لباس های سنتی و قومیتی، جلوه و زیبایی خاصی دارد که چشم هر بیننده ای را خیره می سازد.

لباس سنتی1

لباس زنان بلوچ

در ابتدا و در معرفی لباس های سنتی زنان ایرانی به سراغ پوشش زنان بلوچ می رویم. در پوشش زنان بلوچ، مهم ‌ترین ویژگی پوشش آن ها، رنگارنگ بودن لباس‌ ها است. در واقع همین عامل رنگارنگ بودن لباس های زنان بلوچ کاری کرده که اکثر عکاسان حتی برای یک بار هم که شده موضوع عکاسی خود را زنان بلوچ قرار بدهند.

لباس-محلی-مردم-سیستان-و-بلوچستان

زنان بلوچ همراه با جامگ و پاجامگ که عضوی از لباس مردان است، به خاطر پوشیدگی خود و با ترکیب ظرافت و سلیقه ی زنانه ی آن ها با تکو که همان چارقد است و سریگ که روسری بزرگ ‌تر از چارقد هست، لباسی راحت و سنتی برای خود به وجود آورده اند.

کفش و جوراب زنانه ی خانم های قوم بلوچ نیز در میان همان پوشش ها که خط پیش نام بردیم، جای می گیرد. زنان بلوچ بسیار اهل زیورآلاتی همچون؛ گوشواره، پولک، پولوه، کیگ، پور یا سینه‌ ریز، کید، سربند و مِزبری هستند و در آرایش روزانه ی خود معمولا از آن ها استفاده می کنند.

لباس زنان بلوچ

لباس زنان گیلانی

لباس های سنتی زنان ایرانی در خطه ی گیلان، پر از چین و واچین است. روسری و سربند یا به عبارتی دیگر لچک به همراه پیراهن یا جبه، جلیقه ی کت، الجاقبا، دامن، شلیته، شلوار و چادر کمر؛ از بخش ‌های اصلی لباس های محلی زنان در استان گیلان است.

بیشترین چیزی که در میان لباس های زنان گیلانی توجه را به سوی خود جذب می کند، دامن‌ های شلیته و پر از چین است و آن ها این دامن های منحصر به فرد را با پوشیدن یک جلیقه‌ ی پولک ‌دوزی شده نما و زیبایی بیشتری می بخشند.

لباس زنان گیلانی

در پوشش زنان گیلانی معمولا از ۲ سربند که یکی در زیر و دیگری بر روی آن است، استفاده می‌ کنند. جالب است بدانید که دستمال سر در نواحی مختلف استان گیلان اسامی مختلفی دارد. در تالش به این دستمال ها سرا بست، در ناحیه ای دیگر تونه دسمال، در ماسال بنشه دسمال و در گرگان رود و خوشابر اسالم به آن سر دستمال نیز می ‌گویند. البته دستمال سر اسامی دیگری دارد که عبارتند از: روسری دستمال، پیله دسمال و سرفود که بر روی لچک بسته می‌ شود و اصولا رنگ آن ها نیز سفید رنگ است.

لباس زنان گیلانی

لباس زنان شیرازی

خوس بافی، غالب پوشش زنان شیرازی به عنوان لباس های سنتی زنان ایرانی است. برخی بر این باور هستند که این لباس توسط تعداد اندکی از زنان هنرمند شهر اوز دوخته می‌ شود. صنعت خوس بافی هم نیز از کشور هندوستان به شیراز آمده و اوز و یا همان خوس دوزی را به وجود آورده است.

لباس زنان شیرازی

خوس از الیاف نقره ‌ای تشکیل شده که بافته می ‌شود و از آن برای تزئین شلوار، روسری، کلاه، پیراهن، جلیقه ی زنان و لباس کودکان نیز استفاده می‌ شود. شیرازی ها یک لباس بسیار معروف دارند که به عنوان روسری بزرگ خوس دوزی زنان محلی شیراز معروف شده است. از خوس دوزی به‌ ویژه در دوخت لباس عروس در جنوب استان فارس استفاده می گردد.

لباس زنان شیرازی1

لباس زنان ابیانه

پوشش زنان ابیانه ای، یکی از معروف ترین لباس های سنتی زنان ایرانی می باشد. لباس محلی زنان از پیراهن، شلیته، یل، روسری، سربند، چادر شب، جوراب و پاپوش یا گیوه تشکیل شده است.

لباس زنان ابیانه1

بانوان ابیانه گاهی اوقات از چادرشب یا کَجی استفاده می‌ کنند که پارچه‌ ای ابریشمی شطرنجی و چهارگوش است و از قطر آن، روسری را تا زده و به ‌صورت سه‌ گوش به دور کمر می ‌بندند و یا روی سر می ‌اندازند. دختران جوان کجی زرد رنگ و زنان مسن تر از کجی های قرمز استفاده می کنند.

لباس زنان ابیانه2

لباس زنان هرمزگانی

لباس های سنتی زنان ایرانی از نوه هرمزگانیش، انواع مختلف و فراوانی دارد. انواع لباس ها و پیراهن های زنان هرمزگانی عبارتند از؛ کَندوره، گَوَن، اُشکُم، نُشته، آستین فراخ، کِلوش، عجمی، چینی، گشاد عربی و ساده ی شلالی. هر کدام از این اجزا، تنوعی بی نظیر به پوشش زنان این خطه می دهد. زنان هرمزگانی معمولا از چادر بندری هم استفاده می کنند.

لباس زنان هرمزگانی۲

 

معمولا چادر های بندری را نیز به دو شیوه ی نیم لا و کول زدن می ‌بندند. در استفاده از این چادرها معمولا در یک روش، یک‌ گوشه را با دست بر روی دوش می ‌اندازند و طرف دیگر آن را آزاد می گذارند. در شیوه ی دیگر بستن این چادرها نیز، یک ‌طرف چادر را دور سر می ‌پیچیدند و گوشه ی آن را در ناحیه ی گوش رها می ‌کنند.

برقع

چادر نوعروسان هرمزگانی نیز داستانی جداگانه برای خود دارد. آن ها معمولا از چادر ویل گل ‌ابریشمی سبزرنگ استفاده می ‌کردند. چادر عروسان حاشیه هایی زیبا دارد و پشت آن با اشرمه که یک نوع زری ‌دوزی است، تزئین شده است. علاوه بر چادرهای گل ابریشمی، عروس ها از چادر سوفن ساده سبزرنگ با تزیینات خوس و گلابتون و پولک بوته دوزی شده هم استفاده می ‌کردند.

چادر نوعروسان هرمزگانی۵

لباس زنان کرد

لباس های سنتی زنان ایرانی در قسمت زنان کرد، شامل انواع گوناگونی همچون: جافی، کُلنجه، شال، کلاو و کلاکه است که در واقع اجزای اصلی لباس های آنان را تشکیل می دهد. جافی همان شلواری مثل شلوار مردان است. این شلوار را زنان کرد و به ویژه زنان روستایی در هنگام کار می ‌پوشند. اما معمولا در سایر مواقع، زنان شلوار گشاد از جنس حریر به پا می ‌کنند.

کُلنجه نیز نیم‌ تنه‌ ای است که روی پیراهن بلند می ‌پوشند و در اورامان آن را سوخمه می‌نامند و از پارچه ‌زری یا مخمل دوخته می ‌شود. شال نیز از پارچه‌ ای زیبا بر روی لباس در ناحیه ی کمر بسته می ‌شود. کلاو نیز همان کلاه است که از جنس مقوا و به شکل استوانه ‌ای کوتاه است و آن را با پولک‌ هایی رنگین به صورت بسیار زیبایی تزیین شده اند. در آخر، کُلکه نیز روسری یا دستاری است که به جای کلاه مورد استفاده زنان قرار می‌ گیرد. کلکه دارای رشته بلندی از ابریشم سیاه و سفید با ملیله ‌دوزی است.

لباس زنان کرد

لباس زنان ایلامی

گُلوَنی بخش اصلی پوشش زنان ایلامی است. لباس زنان ایلامی از میان لباس های سنتی زنان ایرانی دارای شکل و رویی سنتی تر و شبیه به توصیفی از پوشش زنان ایرانی در زمان حکومت هخامنشیان است. گُلوَنی یا گُل وَنی در زبان لری به ‌گونه ‌ای از سربند یا روسری چهار گوش که معمولا از جنس ابریشم با نقش‌ های سنتی است، گفته می ‌شود.

لباس زنان ایلامی

البته باید بدانید که دختران جوان تر و امروزی گلونی هایی از نوع کوچک تر آن را به ‌عنوان روسری استفاده می ‌کنند. این روسری یکی از سوغات ‌های استان لرستان است. این سربند در گذشته در لباس مردان هم به کار می ‌رفت. البته به صورت کلی، استفاده از سربند و دستار از زمان مادها و هخامنشیان در لباس مردان و زنان منطقه ایران رواج داشته است.

لباس زنان ایلامی1

لباس زنان آذربایجان شرقی

لباس زنان در خطه ی آذربایجان شرقی در میان لباس های سنتی زنان ایرانی به ۳ بخش کلی سرپوش، تن‌ پوش و پاپوش تقسیم می‌ گردد. فرم و شکل پوشاک زنانه در مناطق عشایری آذربایجان شرقی اکثریت قریب به ‌اتفاق به شیوه ی قدیم و شامل پیراهن بلند، دامن چین ‌دار بلند و چارقد و یا همان روسری بزرگ تقسیم می ‌شود.

لباس زنان آذربایجان شرقی

عرقچین، روسری کلاغه ‌ای، شال و چارقد، چالما یا شاماخی به معنای سربند، چپی یا همان روسری، آلاچارشاب با چادر رنگی، اوربند یا روبند و چادرا که همان چادر است، متداول ‌ترین سرپوش ‌های زنان روستایی و عشایر آذربایجان شرقی را تشکیل می دهند.

لباس زنان آذربایجان شرقی1

لباس زنان بوشهری

لباس های سنتی زنان ایرانی در بخش لباس های محلی زنان بوشهری، دارای خصوصیت زیبایی اما با رنگ هایی تیره است. بانوان در استان بوشهر پیراهن های بلند دورچین به همراه عبای سیاه، مقنعه ی نازک سیاه ‌رنگ، روبنده ی نازک، شلوار چیت و نوعی کفش صندل به نام کوش، می‌ پوشند.

بوشهر

پیراهن رسمی بانوان بوشهر لباسی است که هم بسیار جادار است و هم به آن پیراهن عربی می‌ گویند و دارای تزئینات ظریف و زیبایی است. زنان بوشهری معمولا چادر به سر می کنند.

بوشهر3

به گزارش لباس پارسی

ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : ۰
  • نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
  • نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.